محرم های خویشاوندی عبارت اند از:

    1. فرزندان انسان، چه دختر باشند و چه پسر و هرچه پایین روند; یعنی فرزند فرزند و غیره به پدر و مادر خویش و نیز به پدر بزرگ و مادر بزرگ خود محرم می باشند.

    2. هر خواهر و برادری به یک دیگر محرم می باشند، چه تنی باشند (از یک پدر و مادر باشند) و چه ناتنی; یعنی از پدر تنها یا از مادر تنها و نیز فرزندان آن ها به دایی و خاله و عمه خویش محرم می باشند.

    3. هریک از پدر و مادر به دخترها و پسرهای خود محرم می باشند و نیز پدر بزرگ و مادر بزرگ به نوه ها و نبیره های خویش محرم اند.

    4. عمو و عمه به برادرزادگان خود محرم اند، چه عمو و عمه تنی باشند و چه ناتنی و چه عمو و عمه خود انسان باشند یا عمه و عمو پدر و مادر انسان و نیز عمو و عمه پدر بزرگ و مادر بزرگ انسان به انسان محرم اند.

    5. دایی و خاله به خواهرزادگان خود محرم اند، چه دایی و خاله تنی باشند و چه ناتنی و چه دایی و خاله خود انسان باشند یا دایی و خاله پدر و مادر یا پدربزرگ و مادربزرگ.

    6. عموی عموی انسان و عمه عمه انسان، وقتی با انسان محرم اند که عمو و عمه پدر انسان هم باشند. بنابراین اگر عمو و عمه انسان، پدر و مادری یا پدری نباشند بلکه فقط مادری باشند و آن ها عمو و عمه ای داشته باشند، آن عمو و عمه با انسان محرم نیستند.

    7. اولاد عمو و عمه و نیز اولاد دایی و خاله انسان به انسان محرم نیست و می توان با آن ها ازدواج کرد و هم چنین نواده گان ایشان و هرچه پایین بروند; مانند نتیجه عمو و نبیره خاله به انسان محرم نیستند.

    محرم های سببی که از راه ازدواج حاصل می شود،عبارت اند از:

    1. وقتی زنی به عقد مردی درآمد، مادر آن زن و مادربزرگ های پدری و مادری او با آن مرد محرم می شوند. اگر آن زن از شوهر قبلی اش دختری داشته باشد آن دختر ربیبه مرد نامیده می شود و پس از آمیزش مرد با همسرش آن دختر هم به آن مرد محرم می شود. اگر آن مرد پدر یا جد و اجدادی داشته باشد، چه جد پدری و چه جد مادری، همه آن ها با آن زن محرم می شوند و آن زن، عروس همه آن ها است. هم چنین اگر آن مرد پسری از زن دیگرش داشته باشد آن پسر هم با زن پدرش محرم می شود و نیز با زن پدرِ پدر و زن پدرِ مادرش و هرچه بالاتر رود، محرم است.

    2. عروس با پدر شوهر محرم است و این محرم بودن همیشگی است، حتی اگر طلاق هم بگیرد، قبل از آمیزش یا بعد از آن، محرمیت او با پدرشوهرش ادامه می یابد.

    3. اگر زن پسر انسان بعد از نزدیکی طلاق گرفت و شوهر دیگری اختیار کرد و از آن دختری آورد، آن دختر با شوهر اولی این زن محرم است; اما با پدرشوهر اول محرم نیست.

    4. اگر مردی بعد از طلاق دادن همسرش داماد شود و از زن دوم خود پسری بیاورد، آن پسر با زن اول محرم است. هم چنین اگر این مرد از زن اولش پسری دارد، زن دوم به آن پسر محرم است. پسر این پسر و نوه این پسر و هرچه پایین رود، نیز به زن دوم محرم می باشند.

    5. مادرزن به دامادش محرم است و این محرمیت همیشگی است; یعنی اگر داماد زنش را طلاق دهد باز آن داماد با مادر آن زن محرم است. هرچند با خود آن زن نامحرم می شود.

    6. اگر مردی با زنی ازدواج کند که آن زن از شوهر قبلی اش دختری دارد، پس از آمیزش با او با دختر آن زن محرم می شود و هم چنین با دختر آن و نوه او و هرچه پایین رود.

    7. اولاد شوهر انسان و نوه های پسری و دختری شوهر به انسان محرم اند و هم چنین اولاد زن انسان و نوه های پسری و دختری او به انسان محرم اند، به شرط آن که با زن آمیزش کرده باشد، چه این اولاد از شوهر قبل باشد یا از شوهر بعد.

    8. زنِ پدر زن انسان به انسان محرم نیست و حکم مادرزن را ندارد.

    9. داماد شوهر انسان به انسان محرم نیست.

   10. زن عمو و زن دایی و خواهر زن و مادرزن پدر به انسان محرم نیست.

    محرم های رضاعی که از راه شیر محرم می شوند،عبارت اند از:

    اگر کودک شیرخواری که هنوز دو سالش تمام نشده، از پستان زن بیگانه ای به مدت یک شبانه روز یا پانزده مرتبه پشت سرهم شیر بخورد، با رعایت شرایطی که در رساله های عملیه آمده است، زن شیردهنده و شوهرزن و پدر و مادر آن زن و بچه هایی که از آن زن به دنیا آمده اند یا به دنیا می آیند و بچه های اولاد آن زن و خواهر و برادر و عمو و عمه و دایی و خاله و اولاد شوهر و پدر و مادر شوهر و خواهر و برادر شوهر و عمو و عمه و دایی و خاله شوهر آن زن، به آن کودک محرم می شوند.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دهم بهمن 1390ساعت 20:22  توسط محمد خلیل پور  |