غَیِبت" به کسر غین بر وزن زینت یعنی پشت سر دیگران بدگویی کردن و سخن ناخوشایند گفتن است . این تعریف با شمول و عمومی که دارا است، شامل انواع غیبت، بهتان، تهمت، فحش و حتی ذکر عیوب نیزآشکار می شود، حال آن که هر یک از این ها در اصطلاح تعریف خاصی داشته و از نظر شرعی دارای احکام ویژه ای است و همةآن ها از مصادیق غیبت به شمار نمی روند.
غیبت آن است که عیب پنهانی کسی را پشت سر او بگویند.(1)
اگر صفت ناروا در شخصی باشد یا کاری انجام داده باشد که گناه است و دیگران از آن بی اطلاع اند و دوست ندارد کسی آن را برای دیگران بازگو کند، بازگو کردن آن پشت سر او برای دیگران غیبت است.(2)
دربارة تاریخ شهادت حضرت زهرا(س) روایات مختلفی وجود دارد است. و از چهل روز تا شش ماه بعد از رحلت پیامبر(ص) بیان شده است. اما میان علمای شیعه، دو احتمال معتبر است: هفتاد و پنج روز بعد از رحلت پیامبر(ص) یا نود و پنج روز بعد از رحلت ایشان.
چرا در گذشته به خانم ها تذکر می دادند که نباید صدای شما را نا محرم بشنود اما امروزه خیلی راحت صدای خانم ها از شبکه های تلویزیونی و رادیو به صورت تلاوت قرآن و روضه خوانی پخش می شود. احکام گذشتگان با امروز متفاوت است؟
رهبر فرزانه انقلاب اسلامی حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مدظله العالی):اگر موجب ضرر قابل اعتنا و چشمگیر نباشد فی نفسه منعی ندارد ولی توجه داشته باشید بطور کلى عمل جراحی زیبایی درمان بیماری محسوب نمیشود و نگاه کردن و لمسِ حرام به خاطر آن جایز نیست مگر در مواردی که برای درمان سوختگی و مانند آن و ضرورى باشد و پزشک مجبور به لمس و نگاه کردن باشد و مراجعه به پزشک مماثل حاذق و متخصّص غیرممکن و یا خیلى سخت باشد.(1)
۱- قضای عبادات بیماری که از دنیا رفته است
احتراما اینجانب پدری داشتم که حدود ۵سال پیش سکته مغزی نموده است و حال درگذشته در این چند سال بعلت سکته مغزی نماز نخوانده و یا بصورت اشتباه خوانده است ضمنا در این سالها روزه نیز نگرفته است حال وظیفه ما چیست ؟
امام موسى کاظم علیه السلام فرمود:
«رجل من اهل قم یدعوا الناس الى الحق، یجتمع معه قوم کزبرالحدید، لا یزلهم الریاح العواصف، و لا یملون من الحرب، و لا یجبنون، و علىالله یتوکلون، و العاقبة للمتقین;
مردى از اهل قم، مردم را به حق دعوت مىکند. گروهى از مردم با او گرد مىآیند که همانند تکههاى آهن مستحکماند. بادهاى سخت آنها را نمىلرزاند، و از جنگ و مبارزه به ستوه نمىآیند، و از دشمن نمىهراسند، و بر خدا توکل مىکنند، و عاقبتبا متقین (آنان) است.»
يکي از وظايف سنگين انسان، به ياد گذشتگان و رفتگان بودن است. انسانها تا وقتي در اين دنيا زندگي ميکنند، ميتوانند براي رفتگان خود، خيرات و مبرّات بفرستند. کار نيک زندهها، موجب نجات مردگان است و در نتيجه، دعاي خير آنها را براي انسان به همراه دارد. اين يادآوري و به فکر بودن، براي همۀ فرزندان نسبت به والدين و خويشان، لازم و ضروري است.
یعسوب الدین