1- سيستاني: خودش یا حملش...

2- سيستاني: بايد براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد و در هر دو صورت روزه هايي را كه نگرفته بايد قضا نمايد. [پايان مسأله]

خوئي، تبريزي: بايد براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد...

سبحانی: بايد براى هر روز يك مدّآرد گندم به فقير بدهد...

3- اراکی، سبحانی: و باید برای هر روز یک مد طعام (سبحانی: یک مد گندم و یا آرد آن را ) به فقیر بدهد و در هر دو صورت روزه هایی را که نگرفته باید قضا کند.

مكارم: [و] كفّاره هم ندارد، ولي بعداً قضا مي كند. [پايان مسأله]

4- خوئي، تبريزي: بنابراحتياط مستحب...

مظاهری: رجوع کنید به ذیل مسأله 1729.

*****

گلپايگاني: مسأله- زني كه زاييدن او نزديك است و روزه براي حملش يا براي خودش ضرر دارد، روزه بر او واجب نيست . و بايد* براي هر روز بنابراحتياط لازم يك مد طعام به فقير بدهد. و روزه هايي را كه نگرفته بايد قضا نمايد.

. بهجت: واجب است افطار نمايد و براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد و در هر دو صورت روزه هايي را كه نگرفته، بعداً بايد قضا نمايد.

* صافي: در صورت اول بايد...

. صافي: ولي اگر روزه براي خودش ضرر دارد، رعايت اين احتياط لازم نيست، اگر چه بهتر است...

وحید: مسأله- زنى كه زاییدن او نزدیك است و روزه براى حملش یا خودش ضرر دارد ، روزه او صحیح نیست ، و در صورت اوّل باید براى هر روز یك مُد طعام به فقیر بدهد ، و همچنین بنابر احتیاط مستحبّ در صورت دوم ، و روزه هایى را كه نگرفته باید قضا نماید.

زنجاني: مسأله- زن بارداري كه روزه براي حملش ضرر دارد، روزه بر او واجب نيست و بايد براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد و نيز اگر روزه براي خودش ضرر دارد، روزه بر او واجب نيست و بنابراحتياط مستحب بايد براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد و درهر دو صورت اگر تا ماه رمضان بعد بتواند بدون ضرر روزه بگيرد بايد روزه هايي را كه نگرفته قضا كند، بلكه به احتياط واجب اگر بعد از آن نيز بتواند روزه بگيرد، قضاي روزه بر او واجب مي شود.

فاضل: مسأله- اگر روزه گرفتن براي جنين زن حامله ضرر داشته باشد روزه بر او واجب نيست و بايد قضاي آن را بعداً بگيرد و اگر روزه گرفتن براي خود زن حامله ضرر دارد نبايد روزه بگيرد و بايد قضاي آن را بعداً بگيرد و يك مد طعام نيز براي هر روز كه روزه نگرفته به فقير بدهد.