پاسخ:

الف. برگزاري مجلس جشن ازداوج همراه با رعايت شئونات اسلامي

در ابتدا ما نيز تصميم شما را مبنى بر دور نگه داشتن مراسم ازدواج و عروسى از هرگونه گناه و خلاف مى‏ستاييم و از اين كه در انديشه‏ى جايگزين كردن كارى ديگر هستيد، بسيار خرسنديم. چه بسيارند افراد غافلى كه دين و آخرت خود را براى خوشحالى و خوش‏گذرانى و عيش و نوش ديگران مى‏فروشند و بر آن افتخار نيز مى‏كنند. حال كه شما مى‏خواهيد زندگى مشترك خود را با جلب رضاى خدا و بدون هرگونه كج‏روى و انحرافى آغاز كنيد، بدانيد كه خداوند نيز توفيق بيشترى نصيب شما خواهد كرد و در اين راه از ملامت و سرزنش كسى ترس و دلهره‏اى نداشته باشيد و قوى و محكم براى رعايت اصول اخلاقى و دينى تلاش كنيد، تا هم اجر دنيوى و اخروى شما محفوظ باشد و هم الگو و نمونه‏ى ديگر جوانان باشيد و اثبات كنيد كه هم مى‏توان مراسم شاد و گرم و با صفايى را داشت و هم از هرگونه گناه و خلاف و بدون استفاده از ابزارآلات حرام به دور بود.

چگونه جشن عروسى برگزار كنيم؟

از ديدگاه برخي شادى كردن و شاد بودن، تنها به وسيله كارهايى محقق مى‏شود كه از نظر اسلام حرام و ممنوع است؛ كارهايى از قبيل، موسيقى مبتذل، رقص مختلط، استفاده از نوشيدنى‏هاى حرام كه گاهى بعضى افراد ناآگاه آنها را انجام مى‏دهند.اما اگر ما براى شاد بودن و شادمانى، معناى وسيع‏ترى در نظر بگيريم و در به كار بردن روش‏هاى شادى‏بخش، به جاى راه‏هاى ممنوع، از راه‏هاى مجاز استفاده كنيم، نه تنها شادمانى عميق‏تر خواهد بود، بلكه از دوام بيشترى هم برخوردار مى‏شود.

براى شاد كردن مجلس عروسى، نبايد از هر وسيله‏اى استفاده كنيم؛ زيرا مؤمن و كسى كه قلبش به نور تقوا روشن شده، هرگز براى شادى و لذت چند دقيقه‏اى، نافرمانى خدا را نمى‏كند. متأسفانه بسيارى از مردم براى شادى در جشن عروسى خود و فرزندانشان، مرتكب گناهانى چون استفاده از موسيقى حرام، اختلاط زن و مرد، پوشش نامناسب، مزاحمت براى ديگران، اسراف، چشم و هم چشمى، فخر فروشى به يكديگر، پوشيدن لباس‏هاى گران قيمت و برگزارى مجالس پرهزينه، تمسخر ديگران، بى‏توجهى به واجباتى چون نماز و امثال آن مى‏شوند؛ غافل از اين كه شادى واقعى و لذت و خوشى زندگى به دست خداست و هيچ گاه با گناه و معصيت، نمى‏توان به عمق شادى رسيد. گاهى ديده مى‏شود كه عده‏اى براى اين كارها، عذر و بهانه مى‏آورند كه يك شب است و يك شب هزار شب نمى‏شود و در عروسى بايد شاد بود؛ در حالى كه نتيجه اين گونه برنامه‏ها، اين است كه زندگى با گناه و معصيت خدا شروع مى‏شود و بركت از زندگى‏شان مى‏رود. در روايات آمده است كه در مجلس عروسى مؤمن، فرشتگان نازل مى‏شوند و رحمت خدا را با خود مى‏آورند. حال براى اين كه مجالس خوبى در عروسى‏ها داشته باشيم كه هم مملو از شادى و سرور باشد و هم گناه و معصيت نداشته باشد و هم خانواده و فاميل راضى باشند، نكات زير را پيشنهاد مى‏كنيم:

1. بايد سعى شود اهميت اين موضوع به اعضاى خانواده، خصوصاً والدين و خواهران و برادران عروس و داماد تفهيم شود و نيز اين كه عروس و داماد حق دارند طبق نظر خودشان مجلس عروسى را برگزار كنند؛ البته اين مطلب بايد با لطافت و در عين حال قاطعانه بيان شود و تا جايى كه ممكن است كسى رنجيده خاطر نگردد. براى انجام اين كار، ممكن است لازم باشد ماه‏ها زمينه‏سازى شود و با آنها صحبت شود.

2. براى اين كه بتوانيم يك فرهنگ و عادت بد را تغيير دهيم، لازم است جانشين مناسبى براى آن در نظر بگيريم. شما نيز اگر نمى‏خواهيد با گناه و معصيت، مجلس عروسى را شاد كنيد، بايد به جاى آن از برنامه‏هاى مجاز استفاده كنيد. يكى از روش‏هايى كه تجربه شده و بسيار هم موفق بوده، استفاده از مداحان مذهبى و هنرمندانى است كه به وسيله خواندن اشعار شادى‏بخش و گفتن لطيفه‏هاى مناسب، مجلس را شاد مى‏كنند. همچنين استفاده از افرادى كه كارهاى تردستى و ديدنى انجام مى‏دهند و مى‏توانند مجلس عروسى را با صفا و شاد كنند، در اين مورد مؤثر است. بعضى از اين افراد هنرمند، وقتى در مجلسى شركت مى‏كنند، بدون اين كه گناهى در برنامه‏هاى آنها باشد يا كسى را مسخره كنند، چنان مجلس را گرم مى‏كنند كه افراد شركت كننده، يكسره مى‏خندند؛ البته بهتر است با ذكر اشعارى در مدح ائمه اطهار و خصوصاً امام زمان عليه‏السلام، معنويتى هم در مجلس عروسى ايجاد كنيم.

3. بهتر است مجالس عروسى در مناسبت‏هاى مذهبى و جشن‏هاى مذهبى، مثل ميلاد ائمه يا اعياد مذهبى برگزار شود و به تناسب اين شب‏ها، اشعار ويژه آن اعياد هم خوانده شود.

4. اگر به كلى نمى‏توانيد مجلس را اسلامى برگزار كنيد، حداقل جلوى بعضى گناهان را بگيريد؛ مثلاً سعى شود مجلس مردانه از زنانه كاملاً جدا باشد و هيچ مردى به مجلس زنان راه پيدا نكند و حداقل اين كه عروس و داماد، تلاششان را براى جلوگيرى از گناه بكنند تا اگر هم معصيتى صورت گرفت، به حساب آنها نباشد.

5. تا جايى كه توان مالى داريد، پذيرايى خوبى از ميهمان‏ها داشته باشيد؛ زيرا پذيرايى، يكى از وسايل شادى‏بخش است و مى‏تواند جانشين خوبى براى ابزارهاى حرام شادى باشد.

بر گرفته از سايت پرسمان نت

ب. چگونگي مجلس ازدواج امير مومنان ع و فاطمه زهرا ع

1. آنچه در باره ازدواج حضرت زهرا(عليها السلام) از تاريخ و احاديث معتبر استفاده مى‏شود، اين است كه رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) در شب عروسى دختر گرامى‏شان به زنان دستور دادند اظهار خوشحالى كنند؛ ولى چيزى كه موجب خشم خداوند باشد، انجام ندهند. گفته شده كه عايشه و برخى از زنان، در يك جمع زنانه ، اشعارى در فضيلت و مقام حضرت زهرا(عليها السلام) مى‏سرودند و اظهار سرور و شادمانى مى‏كردند.( بحارالانوار، ج 43، ص 115)

2. آنچه در روايات و تاريخ در باره ازدواج اميرالمومنين علي عليه السلام و فاطمه زهرا سلام الله عليه آمده به اين گونه است:

در شب عروسي حضرت علي و فاطمه عليهماالسلام، وقتي آفتاب غروب كرد رسول خدا صلي الله عليه و آله دستور داد فاطمه عليهاسلام را براي رفتن به خانه شوهر آماده كنند و به زنان مهاجر و انصار و دختران عبدالمطلب فرمود او را همراهي كنند و با خوشحالي شعر بخوانند و تكبير بگويند، ولي چيزي را كه موجب ناخشنودي خداوند است به زبان نياورند.

فاطمه عليهاسلام را سوار ناقه‏اي كردند و زمام آن را سلمان در دست گرفت.

رسول خدا و حمزه و عقيل و جعفر و افراد ديگري از اهل بيت به دنبال ناقه عروس به راه افتادند. در اين هنگام جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل با جمع زيادي از ملائكه به زمين نازل شدند. جبرئيل تكبيري سر داد. ميكائيل و اسرافيل، و سپس همه ملائكه تكبير گفتند. رسول خدا هم تكبير گفت و سلمان هم پس از او تكبير گفت، و به اين ترتيب، تكبير گفتن در شب عروسي « سنت » شد. وقتي به خانه علي عليه السلام رسيدند، رسول خدا چادر را از صورت زيباي زهرا عليهاسلام كنار زد و دست او را گرفت و در دست علي عليه السلام گذاشت و فرمود:«خداوند به تو مبارك گرداند. اي علي، فاطمه براي تو همسري خوب است و اي فاطمه، علي هم براي تو خوب شوهري است؛ به خانه خود برويد.»( بحارالانوار، ج 43، ص 96 و 115 و 141)

در آن زمان نيز وليمه و غذايي براي عروسي ترتيب داده مي شد، وليمه عروسي علي و فاطمه عليهما السلام نيز در ظهر روز قبل از زفاف بوده است. امام علي مي‏فرمايد:

رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود:« اي علي، براي خانواده‏ات غذاي بسيار نيكويي تهيه كن. ما گوشت و نان مي‏دهيم و تو هم خرما و روغن بياور .» من خرما و روغن خريدم و رسول خدا هم گوسفندي فربه سر بريد و نان زيادي تهيه فرمود. سپس به من فرمود:« هر كس را كه مي‏خواهي دعوت كن، من به مسجد رفتم و ديدم مسجد پر از اصحاب مسلمان است. خواستم بعضي را دعوت كنم و بعضي را نكنم، اما خجالت كشيدم. پس صدا زدم:« دعوت به وليمه فاطمه را اجابت كنيد. » مسلمان‌ها دسته دسته آمدند و من در فكر زيادي جمعيت و كمي غذا بودم. اما رسول خدا ناراحتي مرا حس كرد و فرمود:« من از خداوند درخواست بركت كرده‏ام .» آن روز بيش از چهار هزار نفر آمدند و غذا خوردند اما غذاي ما كم نيامد. (بحارالانوار، ج 43، ص 95 و ج 103، ص 268، ح 17).

علي(عليه‌السلام) و پيامبر(صلي الله عليه و آله) براي بهتر شدن عروسي، هرگونه تدبيري را انديشيده بودند. جابر مي‌گويد: ما در عروسي علي و فاطمه عليهما السلام حاضر بوديم و هيچ مجلس عروسي را بهتر از آن نديديم(فاطمة الزهرا سلام‌الله‌عليها من المهد الي اللحد: ص 193)

اما در مورد نحوه آرايشات، در روايات آمده: پيامبر(صلي الله عليه و آله) به زنان خود دستور داد تا حضرت زهرا را بيارايند. آنان، فاطمه(سلام‌الله‌عليها) را با بوهاي خوش عطر آگين ساختند و در حالي كه شعر مي‌خواندند،( همان: ص 195) لباسي را كه از بهشت آمده بود، بر تنش پوشاندند، تا اين كه غروب شد.

سپس پيامبر (ص) او را در آغوش گرفت و بر استري و به روايتي بر شهبا سوار كرد (بحار الانوار: ج 43، ص 115) رسول خدا(صلي الله عليه و آله) پيشاپيش جمعيت گام مي‌سپرد و مردان بني هاشم نيز پشت مركب فاطمه راه مي‌رفتند. در روايت است كه جبرئيل در سمت راست، ميكائيل در سمت چپ و 7000 ملك در پست سر حضرت فاطمه بودند كه تا طلوع فجر، خداوند را تسبيح و تقديس مي‌كردند(كشف الغمه: ص 353)

دختران عبدالمطلب و بني هاشم و زنان مهاجر و انصار و در پيشاپيش آنان، زنان پيامبر(صلي الله عليه و آله) عروس نور را در اين راه همراهي مي‌كردند.

در مورد نحوه شعر خواني و مداحي هم آمده كه : ام سلمه، عايشه، حفصه و معاذه براي اين عروس و داماد شعر مي‌خواندند. ديگران نيز اول بيت هر شعري را تكرار مي‌كردند و تكبير مي‌گفتند. اين شعر زيبا را ام سلمه سروده است:

دوسـتـان و هـمـسـايگان! به ياري خدا، شادي كنيد.

هـــمـــاره خـــدا را ســپــاس گــويــيــد

نعمتهاي فراوان پروردگار بزرگ را به ياد بياوريد

كه دشواري‌ها و آفت‌هاي بسياري از ما زدود

پس از آن كه كافر شده بوديم، خداوند ما را هدايت فرمود

پــروردگـار آسـمــان ها، ما را شادمان ساخت

اي همراهان بهترين زنان جهان! شادي كنيد

كـه عـمـه‌هـا و خاله‌هايشان به فدايشان گردند

اي دختر پيامبري كه خداي بزرگ او را

به وسيله وحي و رسالت‌هاي آسماني خود برتري داده است(بحارالانوار: ج 43، ص 97)

اين بود شمه اي از نحوه عروسي اين دو بزرگوار كه با دقت در آن به اين نتيجه مي رسيم كه اين ازدواج به دور از هرگونه افراطگري و هوا و هوسها برگزار شد و اين مي تواند بهترين الگو براي تمامي ما شيعيان و ارادتمندان آن خاندان باشد، همچنين ساير ائمه هم با اقتدا به اين دو بزرگوار مراسمات عروسي خود را برگزار مي كردند.