اما اینکه چرا به روز دهم محرم عاشورا گفته میشه و این اصطلاح از کی و بوسیله چه کسی به این نام، نامگذاری شده، باید بگم (اونطوری که از لابلای کتب حدیثی بهش رسیدم) اولین بار توسط خود خدای متعال استعمال شده!

تعجب نکنید! جریان از این قراره که توی این روایت، حضرت موسی علیه السلام، علت فضیلت و برتری امت پیامبر (صل الله علیه و آله) رو می پرسه و خدا تو جوابش می فرماید بخاطر ده فضیلت اونا رو بر بقیه برتری دادم، بعد خداوند فضایل امت پیامبر رو برای حضرت موسی می شمره:

نماز، زکات، روزه، حج، جهاد، جمعه، جماعت، قرآن، علم و دانش، عاشوراء

بعدش حضرت موسی می پرسه خدایا عاشورا چیه؟

که خداوند توی جواب، کارایی رو که انجامش تو روز عاشورا مستحبه رو برا حضرت موسی می شمره(2)

روایتش طولانیه اگه خواستین توی یه پست دیگه میشه بیاریم و توضیح بدیم.

پی نوشت ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــ

1. مصباح المنیر، ج2، ص75

2. دلیل برتری امت محمد(ص) الشَّیْخُ فَخْرُ الدِّینِ الطُّرَیْحِیُّ فِی مَجْمَعِ الْبَحْرَیْنِ، وَ فِی حَدِیثِ‏ مُنَاجَاةِ مُوسَى ع وَ قَدْ قَالَ یَا رَبِّ لِمَ فَضَّلْتَ أُمَّةَ مُحَمَّدٍ ص عَلَى سَائِرِ الْأُمَمِ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى فَضَّلْتُهُمْ لِعَشْرِ خِصَالٍ قَالَ مُوسَى وَ مَا تِلْکَ الْخِصَالُ الَّتِی یَعْمَلُونَهَا حَتَّى آمُرَ بَنِی إِسْرَائِیلَ یَعْمَلُونَهَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَى الصَّلَاةُ وَ الزَّکَاةُ وَ الصَّوْمُ وَ الْحَجُّ وَ الْجِهَادُ وَ الْجُمُعَةُ وَ الْجَمَاعَةُ وَ الْقُرْآنُ وَ الْعِلْمُ وَ الْعَاشُورَاءُ قَالَ مُوسَى ع یَا رَبِّ وَ مَا الْعَاشُورَاءُ قَالَ الْبُکَاءُ وَ التَّبَاکِی عَلَى سِبْطِ مُحَمَّدٍ ص وَ الْمَرْثِیَةُ وَ الْعَزَاءُ عَلَى مُصِیبَةِ وُلْدِ الْمُصْطَفَى یَا مُوسَى مَا مِنْ عَبْدٍ مِنْ عَبِیدِی فِی ذَلِکَ الزَّمَانِ بَکَى أَوْ تَبَاکَى وَ تَعَزَّى عَلَى وُلْدِ الْمُصْطَفَى ص إِلَّا وَ کَانَتْ لَهُ الْجَنَّةُ ثَابِتاً فِیهَا وَ مَا مِنْ عَبْدٍ أَنْفَقَ مِنْ مَالِهِ فِی مَحَبَّةِ ابْنِ بِنْتِ نَبِیِّهِ طَعَاماً وَ غَیْرَ ذَلِکَ دِرْهَماً إِلَّا وَ بَارَکْتُ لَهُ فِی الدَّارِ الدُّنْیَا الدِّرْهَمَ بِسَبْعِینَ دِرْهَماً وَ کَانَ مُعَافاً فِی الْجَنَّةِ وَ غَفَرْتُ لَهُ ذُنُوبَهُ وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی مَا مِنْ رَجُلٍ أَوِ امْرَأَةٍ سَالَ دَمْعُ عَیْنَیْهِ فِی یَوْمِ عَاشُورَاءَ وَ غَیْرِهِ قَطْرَةً وَاحِدَةً إِلَّا وَ کُتِبَ لَهُ أَجْرُ مِائَةِ شَهِیدٍ (مستدرک‏الوسائل ج : ۱۰ ص : ۳۱۹)

شیخ فخرالدین طریحی در مجمع البحرین در حدیث مناجات حضرت موسی(ع) آورده است که موسی(ع) گفت: ای پروردگار من چرا امت محمد(ص) را بر دیگر امت‌ها برتری دادی؟ پس خدای تعالی فرمود: من ایشان را به سبب ده خصلت بر سایر امت‌ها برتری دادم. موسی گفت: آن ده خصلت چیست که به آن عمل می‌کنند، تا بنی اسرائیل را به عمل به آن خصلت‌ها امر نمایم. خدای تعالی فرمود: نماز، زکات، روزه، حج، جهاد، نماز جمعه، نماز جماعت ،خواندن قرآن ، علم و عاشورا. موسی گفت: پروردگارا، عاشورا چیست؟ فرمود: گریه کردن و یا خود را به گریه زدن برای سبط محمد(ص) و مرثیه خواندن و تسلیت گفتن بر مصیبت فرزند مصطفی(ص). ای موسی بنده‌ای از بندگان من نیست که در روز عاشورا گریه کند و یا خود را به گریه بزند و یا بر مصیبت فرزند مصطفی عزاداری کند مگر این‌که برای او بهشتی است که در آن جاویدان است. وبنده‌ای از بندگان من نیست که از مالش در راه محبت پسر دختر پیامبرش غذایی و یا درهمی انفاق کند مگر این‌که در دنیا هر درهم او را به ۷۰ درهم برکت دهم و در حالی که بخشیده شده و گناهان او را پوشانده‌ام در بهشت است. و به عزت و جلالم سوگند مرد یا زنی نیست که یک قطره از اشک چشمش در روز عاشورا و یا غیر از آن جاری شود مگر این‌که نوشته شود بر او اجر صد شهید.